|
مصطفي پور تراب( Mostafa Pour torab) متولد 1303، پس از آموختن مقدمات موسيقي، در سال 1318 وارد دوره شش ساله متوسطه ي هنرمندان عالي موسيقي شد و با تحصيل نزد ياروسلاوبيزا(فاگوت)، حشمت سنجري و عطاءالله خادم ميثاق(ويلن)، روبيک گريگوريان(آواز گروهي)، روح اله خالقي، (تئوري موسيقي ايراني)، موسي معروفي(تار)، فريدون فرزانه و پاتماگريان(سرايش)و.... در سال 1324 با رتبه نخست، ديپلم هنرستان را دريافت نمود. در آن زمان هنرجويان در ادامه سال پاياني متوسطه يا بايد به ادامه ي رشته ي ساز مي پرداخت يا رشته ي موسيقي علمي. پور تراب رشته موسيقي علمي رابرگزيد تا بتواند در دوره ي عالي هنرستان در رشته آهنگسازي ادامه تحصيل دهد، ولي سپس مشخص شد هنرستان فاقد دوره ي عالي آهنگسازي است و....، از آن پس پور تراب مدتي به طور خصوصي تحت اقليم پرويز محمود قرار گرفت و به عنوان نوازنده فاگوت، ويلن، ويلن آلتو و...در ارکستر هنرجويان هنرستان و ارکستر سمفونيک تهران به رهبري پرويز محمود و بعدها روبيک گريگوريان فعال بود. درسال 1330 دوره ي عالي آهنگسازي در هنرستان تشکيل شد. پورتراب نيز در همان سال وارد اين دوره شدودر 1339 با رتبه ي نخست، تحصيلات خود را به پايان برد. استادان اين دوره، حسين ناصحي (هماهنگي)، هايموتويبر(کنترپوان، فوگ، سازشناسي و...)، امانوئل مليک اصلانيان(پيانو)، مهدي برکشلي ( تجزيه و تحليل موسيقي باستاني)، فواد روحاني(فرم موسيقي و زيبايي شناسي) و... بودند. وي از حدود سال 1340 سرپرستي يکي از ارکسترهاي وزارت فرهنگ و هنر را براي ساخت آهنگ، رهبري آن و اجراي برنامه در تلويزيون عهده دار شد و در زمينه ي رهبري ارکستر، مدتي با حشمت سنجري کار کرد. مصطفي پور تراب در سال 1346 به منظور تحقيقاتي در زمينه موسيقي، با استفاده از بورس، راهي فرانسه شد. پس از چند ماه به ايران بازگشت و حدود چهار سال از تجربيات توماس کريستين داويد در آهنگسازي استفاده کرد. پورتراب از سال 1324 به آموزش سرايش در دوره ابتدايي و پس از چند سال، تئوري موسيقي و هماهنگي در هنرستان پرداخت و چندين سال به تدريس اين درس در گروه کر راديو تلويزيون ملي مشغول بود. وي از سال 1350 تا 1352 نيز مدير هنرستان موسيقي ملي بود و پس از انقلاب به تدريس هارموني، کنترپوان و.. در کلاس خصوصي خود و بعدها دانشگاه هنر و دانشگاه ازاد پرداخت. آثار - کاپريس ايراني( در همايون و چهارگاه، براي ارکستر زهي) - سه قطعه براي گروه کر آکاهل، روي رباعيات خيام - براي پيانو: نکتورن، سونات، رقص پريان و... - مارش انقلاب، مو؟مان سمفونيک - باله ي هفت پيکر( در9 بخش) - آهنگ هايي براي ارکسترهاي وزارت فرهنگ و هنر، بر مبناي موسيقي ملي و محلي ايران - نگارش کتاب: تئوري موسيقي، مباني آهنگسازي - برگردان: موسيقي مدرن(موريس سرو)، تجزيه و تحليل موسيقي براي جوانان(لئوناردو برنشتاين)، هارموني مدرن(ايگل فيلد هال)، هارموني کلاسيک(سي.اچ.کپستون)، کنتوپوان به زبان ساده،... .
موسيقيدانان ايراني – نوشته ي: پژمان اکبر زاده |
||||