|
باخ، يوهان سباستيان ( johann sebastian bach ، 1685-1750 م )
آهنگ ساز و موسيقيدان آلماني و بلند ترین قله ی موسیقی مشرق زمین است که آثارش در زمينه ي موسيقي مذهبي شهرت بسيار دارد. در شهر آيزناخ، در خانداني موسيقيدان،به دنيا آمد. پدربزرگ و پدرش ( يوهان آمبرسيسوس باخ ) ويولن نواز، برادرش ( يوهان کريستف باخ ) ارگ نواز و عمويش آهنگساز بودند، چند تن از فرزندان او نيزاز موسيقيدانان برجسته اي شدند. اولين درسهاي موسيقي را نزد پدرش فرا گرفت. اما پيش از اينکه ده ساله شود پدرش درگذشت، و برادر بزرگتر سرپرست و معلم موسيقي او شد. پانزده ساله بود که در گروه کر کليسا آواز مي خواند و در بيست سالگي در نواختن ويولن و ارگ مهارت داشت.او در نوازندگي ارگ تا آنجا پيشرفت که بهترين ارگ نواز زمان خود شد.
باخ شيوه ي نويني در کوک کردن ساز به وجود آورد که به گام باخ معروف است. اين شيوه که تا به امروز تغيير نکرده است، به آهنگسازان و نوازندگان اين امکان را مي دهد که هر آهنگي را بتوانند در هر گامی بنوازند. ( باخ سیستم فواصلی اروپا را طبق روش پیشنهادی خود تغییر داد و معتدل کرد . با پیشنهاد باخ که الهام گرفته از فارابی دانشمند ایرانی بود ، فاصله ی هشتم بین دو صدا ، به دوازده قسمت مساوی تقسیم شد و با این تعدیل فواصل (temprement) راه را برای رشد علوم موسیقی از قبیل هارمونی ، کنترپوان ، فوگ و ... هموار شد و موسیقی اروپا در راه ترقی افتاد.)
باخ آثار زيادي ساخت، اما تنها چند قطعه از کارهاي او در زمان زندگي اش شهرت يافت(تنها یکی از کانتات هایش یعنی کانتات شماره ی 71 "خدا پادشاه من است" در زمان حیاتش چاپ و منتشر شد) و تقريبا اهميت مقام او در موسيقي تا يکصد سال پس از مرگش ناشناخته بود. مندلسون و شومان موسيقيدان آلماني قرن نوزدهم آثار باخ را به جهانيان شناساندند.
بيشتز آثار باخ در زمينه ي موسيقي مذهبي است. در اين آثار رنج هاي حضرت مسيح (پاسيون )، متنهاي انجيل و اشعار مذهبي به صورت آهنگ و آواز بيان شده است. مشهورترين آن ها پاسيون قديس يوحنّا و پاسيون قديس حنّا است.
مندلسون پاسيون متا را در سال 1829 م ، با ارکستر بزرگ اجرا کرد و سبب شد که موسيقي باخ بار ديگر شهرت يابد.
باخ براي ارگ نيز آثار زيادي ساخته است. از او قطعه هاي بسياري در زمينه هاي موسيقي غير مذهبي بر جاي مانده است که مهم ترين آن ها شش کنسرتوي معروف به کنسرتوهاي براندنبورگ هستند. سونات ها (سونات آهنگي است که براي يک يا دو نوازنده) و پارتيتاها (موسيقي رقص) از ديگر ساخته هاي معروف او هستند. از ديگر آثار باخ مي توان به آثار 24 قطعه براي کلاويه تعديل شده، مس درسي مينور، قطعات معروف به هزفوگ و کنسرتوها براي کلاوسن (بعداً پيانو) اشاره کرد.
باخ براي تمرين موسيقي فرزندانش مجموعه آهنگهايي در تمام گام هاي موسيقي به نام کلاويه هاي خوش آهنگ ساخت. امروز اين آثار جزو درس هاي آموزشي هنرجويان موسيقي هستند.
در قرن نوزدهم به کوشش شومان، مرکزي براي حفظ و آثار باخ تاسيس شد. پس از آن بود که موسيقيدانان باخ و آهنگهاي او را شناختند.
موتسارت (1791-1756 م)، بتهوون (1827-1770 م)، آهنگسازان اتريشي و آلماني، و شوپن (1849-1710 م)، موسيقيدان لهستاني، از شيوه هاي او تاثير پذيرفتند.
باخ در اواخر عمر از ضعف بينايي به شدت رنج مي برد و کمي پيش از مرگ نابينا شد. دو تن از پسرهاي باخ، به نام هاي کارل فيليپ، و يوهان کريستيان، از آهنگسازان موفق شدند.
.
فرهنگنامه کودکان و نوجوانان- جلد 6
زيبايي هاي کلاسيکت.لاک
آشنايي با موسيقي- دوره ي پيش دانشگاهي رشته ي هنر
|